Dag 6

22 april 2005

Bijdrage van: Aad

Het wordt warmer en droger. Na het gebruikelijke rondje joggen rond het hotel -een goede manier om te zien waar je de vorige avond terecht bent gekomen- naar Dennys voor het ontbijt. Na Illinois, Missouri en Kansas zijn we terechtgekomen in Oklahoma. Dit is de staat met het minste route 66 wegdek, maar wel met een groot aantal roemruchte bandieten. Jesse James, Ma Baker (and sons!), Bonnie (Parker) en Clyde (Barrow).

Van Machine gun Kelly had ik ook nog nooit gehoord, maar wel hebben de meeste bandieten ooit eens gebruik gemaakt van de Route 66. Een wegdek ligt er voor iedereen en wordt gebruikt voor goede en slechte zaken. Het gebruik van de weg door mij valt in de goede categorie, hoop ik dan maar: ik probeer een stukgelopen relatie te verwerken en daar speelt de Route een therapeutische rol in. Er zijn authentieke stukjes route 66 met een lengte van 100 meter en dan is er ook nog een route 66 van veel recentere datum. In de loop van de tijd heeft men nieuwe stukken weg aangelegd, die korter waren of om een stadje heen gingen. Uiteindelijk werden in de jaren na de tweede wereldoorlog de snelle maar saaie Interstates aangelegd, die voor veel steden de doodsteek waren.

Oklahoma City is een beetje lugubere stad met veel hoogbouw in het centrum en weinig mensen. Het lijkt een beetje op Metropolis uit de gelijknamige film van Fritz Lang en zeker luguber omdat ik het overheidsgebouw gepasseerd moet hebben, dat korte tijd later door een bomaanslag met de grond werd gelijk gemaakt.

In de buitenwijken fabriekshallen van Ford Motors en veel verlaten gebouwen. Onder andere het grote Sieber Motel, slachtoffer van de doorgaande Interstate 40, zodat een overnachting niet meer noodzakelijk was. Nu liggen de motels en shopping centers buiten de stad, gemakkelijk met de auto te bereiken en met gigantische parkeerplaatsen. Na Oklohoma City en via El Rino in Clinton gearriveerd. Gedineerd in Pop Hicks, een beroemd 66 restaurant, dat helaas een paar jaar later afbrandde.

Het lag naast het verlaten Calmez hotel, in gebruik genomen door daklozen en als ze mij in het donker naar mijn auto zien lopen komen er twee aangerend, zo te zien met minder goede bedoelingen. Ik wacht dan ook niet af en stap snel in de auto.Met gebonk op het autodak en ramen, rijd ik over een paar tenen en denk: "Don't be gentle. It's a rental". Bij het motel staat de dagteller op 252 mijl, totaal 1166 mijl.

0 reacties



http://www.proteusproducties.nl/article.php?story=20050422124312969