Diensten  
Home
Lezingen en presentaties
Namebranding
Teksten
Filmproducties
Public relations
Media exposure
Advertenties
Websites

 Bedrijfsinformatie  
Algemeen
Contact
Privacyverklaring
Routebeschrijving
Nieuws

 Collecties  
Modelbouw
Barbies
Camera's
Route 66
Mammoetologie

 Faciliteiten  
Linken
Statistieken


 Metrowandeling (5 tevens slot)   
Deze laatste aflevering van de metrowandeling werd in 1966 in een langere versie gepubliceerd in twee nummers het personeelsblad ‘Langszij’ van Pakhuismeesteren. Hierin beschrijf ik dat ik vanuit de tunnelbuis terecht gekomen op het hoger gelegen metroviaduct, dat op Zuid wordt gebouwd. Stoof BV uit Breda heeft de betonnen liggers voor het gehele traject vervoerd en met kranen gemonteerd. Hiervoor werden speciale dollies ingezet die naderhand ook veelvuldig werden ingezet voor de Deltawerken.

Dit bedrijf dat in 1973 verkocht werd aan Mammoet Transport had een ijzersterke reputatie opgebouwd op het gebied van zwaartransport. Ik had destijds nog nooit van dit bedrijf gehoord en de foto van de verplaatsing van de bouwkeet van de metro op Zuid is dan ook niet door mij gemaakt. Bijzonder is dit transport wel, de bouwkeet werd na voltooiing van de metro door de gemeente Rotterdam aangekocht en ingericht als expositieruimte. Op de achtergrond is de reeds lang gesloopte Schouwburg Zuid zichtbaar.

Ik wandel over het uit betonnen kokerbalken bestaande viaduct richting Zuidplein, het toenmalige eindpunt. "De bovengrondse stations zijn op hetzelfde principe gebaseerd als de ondergrondse: ze bestaan allemaal uit twee verdiepingen. Bij het station Rijnhaven is de hal op straatniveau gesitueerd, terwijl aan de noordelijke kant van deze hal bushaltes komen. Als we dit station uitlopen hebben we een mooi uitzicht op het viaductgedeelte, dat langs de Maashaven ligt."

Dit mooie uitzicht is echter voor de bewoners niet weggelegd: ze kijken op een betonnen viaduct met daarop straks de metro. Maar er is een lichtpuntje: "Naar ik mij heb laten vertellen zal de geluidshinder van de voorbijrijdende treinstellen minimaal zijn omdat gebruik is gemaakt van een voegloos spoor, dat gelegen is op kurkrubberplaten."

"Nu we het station Maashaven achter ons hebben gelaten komen we in de Mijnsherenlaan. De kolommen van dit viaduct zijn ter plaatse gestort en varieren in lengte van vijf tot negen meter. De maximale afstand tussen de kolommen bedraagt 48 meter. Door deze grote kolomafstand is dit viaduct nauwelijks hinderlijk voor het verkeer. De overbrugging tussen de kolommen bestaat uit vijf betonnen balken, die geprefabriceerd zijn in een speciaal daarvoor opgerichte fabriek. In totaal zijn er 377 van die betonnen balken gebruikt met elk een gewicht van 65 ton."

"Aan het eind van de Mijnsherenlaan slingert het viaduct zich in een grote boog om het Zuidplein-flat. Op de foto is te zien dat het maken van de railopstortingen reeds in een vergevorderd stadium is. We lopen nu langs bovengenoemde flat en we naderen het eindpunt."

"Zo langzamerhand hondsmoe geworden slof ik het eindstation Zuidplein in. 'Zuidplein bestaat uit drie verdiepingen. Allereerst onderaan komt een autobusstation van de RET, dat met zijn 16 lijndiensten een belangrijk geheel gaat vormen voor het regionaal verkeer. Hier komt ook een stopplaats van de sneldiensttram op Zuid. De daaropvolgende etage vormt de hal, die d.m.v. een op- en afrit bereikbaar is voor diverse lijnbussen. Boven de hal bevinden zich de wel zeer ruim opgezette perrons."

Indertijd sloot ik deze reportage in Langszij af met een volslagen uit mijn duim gezogen verhaal. "En nu zou ik wel eens een koude pils lusten. Ik ren met apparatuur van het metroterrein af en vervoeg mij bij het dichtstbijzijnde cafe. Achter een groot glas schuimend bier kom ik weer een beetje tot mijzelf. De kastelein: 'U bent fotograaf, is het niet? Dan moet U eens wat foto's van het metroviaduct gaan maken. Dat is hier vlakbij en reuze interessant.' PROOST!"




 Gerelateerd  
  • Meer door.. Aad
  • Meer van.. Nieuws

  •  Artikel opties  
  • Email artikel
  • Afdrukversie artikel