Diensten  
Home
Lezingen en presentaties
Namebranding
Teksten
Filmproducties
Public relations
Media exposure
Advertenties
Websites

 Bedrijfsinformatie  
Algemeen
Contact
Privacyverklaring
Routebeschrijving
Nieuws

 Collecties  
Modelbouw
Barbies
Camera's
Route 66
Mammoetologie

 Faciliteiten  
Linken
Statistieken


 Parthenon   
Twee Griekse schonen kwam ik tegen tijdens mijn bezoek aan Athene. De eerste was in de toerbus, een jonge vrouw met opvallend rood haar dat oplichtte in de ochtendzon. Ze was onze reisleidster, wist waar ze het over had en je kon merken dat ze geschiedenis had gestudeerd. De excursie begon in de havenstad Piraeus waar ms Rotterdam 's ochtends vroeg was aangekomen. Op het programma stonden bezoeken aan het Akropolis met het Parthenon en het Nationaal Archeologisch Museum. Opvallend was het grote aantal nachtclubs langs de verbindingsweg van Piraeus naar Athene en we zaten al vroeg in een druk spitsuur, anders dan je misschien van een bijna failliete staat zou verwachten. De eerste stop was de Akropolis, gelegen in het midden van de stad, heb je op het hoogste punt een prachtig uitzicht op de stad Athene.

Voordat je na een flinke wandeling bij de tempel aangeland bent, kom je langs het Odeion van Herodes Atticus, gelegen aan de voet van de Akropolis. Dit theatergebouw werd gebouwd in het begin van onze jaartelling in opdracht van Herodes Atticus. Hij was een antieke multimiljonair - toen niet gehinderd door de huidige Griekse monetaire crisis - en liet het oprichten ter nagedachtenis aan zijn in 160 na Christus overleden echtgenote Regilla Atticus. Hij deed dit uit gewetenswroeging omdat hij haar tijdens haar leven aan haar lot had overgelaten. De halfcirkelvormige ruimte biedt plaats aan vijfduizend personen en in de jaren zeventig werd het weer geschikt gemaakt voor gebruik. Nu worden er weer regelmatig op zomeravonden opera's, balletvoorstellingen en oude Griekse tragedies opgevoerd onder de blote Atheense hemel. Oorspronkelijk was dit muziektheater een overdekt gebouw, maar door de eeuwen heen zijn het dak en een deel van de muren verdwenen.

De Akropolis is kilometers ver van Athene al te zien en de naam bestaat uit een samenvoeging van 'acro' en 'polis', vertaald uit het Oudgrieks betekent dit: 'boven' en 'stad'. De Akropolis was de religieuze kern van de stad en de beschermgodin Athena had er haar heiligdom, de oude Athenatempel, gebouwd in de 6e eeuw voor Christus. Het Parthenon werd gebouwd in de 5e eeuw v.Chr, naast de oude Athenatempel. In 480 v.Chr. werden zowel de oude Athenatempel als het Parthenon in aanbouw door de Perzen verwoest. Het was Pericles die de volksvergadering overreedde om geld te voteren voor een monumentale herbouw van de Akropolis.

In 1975 is de Griekse regering begonnen om het Parthenon en alle andere structuren op de Akropolis te herstellen. Zoals later ook met de desolate toestand van de Griekse economie gebeurde, kreeg het restauratieproject financiering en technische bijstand van de Europese Unie. Een archeologische commissie heeft elk artifact op de site uitvoerig gedocumenteerd en architecten hebben de oorspronkelijke locatie bepaald. Een kraan werd geplaatst voor het plaatsen van de marmeren blokken en is zo uitgevoerd dat wanneer deze niet in gebruik is, weg kan klappen onder de daklijn.

In religieus opzicht belangrijker dan het veel grotere Parthenon is het aan de noordzijde gelegen Erechtheion, genoemd naar de gelijknamige legendarische koning. De tempel in Ionische stijl werd tussen 421 en 406 v.Chr. opgetrokken in Pentelisch marmer. Bouwtechnisch is het ook interessanter dan het Parthenon dat in feite een grote blokkendoos is. Kenmerkend voor de structuur is de kariadentribune in de zuidelijke hal, waarvan de zes zuilen de vorm hebben van drie meter hoge vrouwenfiguren waarvan het hoofd als kapiteel fungeert. Deze zuilvrouwen noemt men een kariatide en zijn nu vervangen door kopieen. De originelen bevinden zich in het nieuwe Acropolisch Museum en in het Londense British Museum.

Na de lunch werd het Nationaal Archeologisch Museum bezocht. In een veel te korte tijd was er veel te veel te zien en heb ik mij voorgenomen hier nog eens terug te komen. Mijn favoriete beeld is de Poseidon van Artemision. Het antieke bronzen beeld werd ron 460 v.Chr. vervaardigd en werd in 1926 gevonden in een Romeins scheepswrak. Dankzij deze schipbreuk werd het beeld behoed voor vernietiging, de meeste bronzen beelden werden na verloop van tijd omgesmolten. De Poseidon van Artemision is een van de weinige antieke bronzen beelden die nog te bezichtigen is.

In de verschillende zalen staan tal van wonderschone artefacten, de ene nog mooier dan de ander. Er zijn veel vondsten geschonken door de Duitse archeoloog Schliemann, die lange tijd in Athene heeft gewoond en bekend is geworden omdat hij de stad Troje heeft gevonden.

De tweede Griekse schone waar ik van onder de indruk raakte was een marmeren beeld van Aphrodite, de godin van de schoonheid en de liefde. In de Griekse mythologie was zij de dochter van Zeus en haar meest geliefde bezigheid was om goden verliefd te laten worden op aardse vrouwen. Een koppelaarster dus die in de grijze oudheid heel wat 'Goede tijden, slechte tijden' heeft veroorzaakt. Aphrodite hield van rozen en mirre en volgens de overlevering werd haar voertuig werd getrokken door een koppel duiven. Dat moet wel een bijzonder schouwspel zijn geweest als ze langs kwam, maar of daarbij de duifjes de show stalen?




 Gerelateerd  
  • Meer door.. Aad
  • Meer van.. Nieuws

  •  Artikel opties  
  • Email artikel
  • Afdrukversie artikel