Diensten  
Home
Lezingen en presentaties
Namebranding
Teksten
Filmproducties
Public relations
Media exposure
Advertenties
Websites

 Bedrijfsinformatie  
Algemeen
Contact
Privacyverklaring
Routebeschrijving
Nieuws

 Collecties  
Modelbouw
Barbies
Camera's
Route 66
Mammoetologie

 Faciliteiten  
Linken
Statistieken


 Muscat revisited   
Zojuist teruggekomen van een werkvakantie in het Sultanaat van Oman, is er weer veel te melden en te zien op deze website. In 1976, vers als PR-manager in dienst bij Mammoet Transport, ging ik voor de de eerste keer naar het Midden Oosten. Er ging letterlijk een hele nieuwe wereld voor mij open en hierover is al uitgebreid gepubliceerd op deze website. Het eerste grote Mammoet werk in 1976 betrof het transport van drie grote stoomketels voor een waterontziltingsfabriek van Duitsland naar Muscat in Oman. In 2014, 38 jaar later, bezocht ik wederom deze fabriek en trof een heel ander Muscat aan!

Op de plek waar indertijd de Happy Rider was afgemeerd in Mutrah ligt nu het jacht van de Sultan. Mina (betekent haven) Qabuus wordt nu nog gebruikt als stukgoed- en containerhaven, maar de bedoeling is dat deze activiteiten worden verplaatst naar Sohar, een plaats die 220 km. ten noordwesten van Muscat ligt. De oude haven bij de hoofdstad wordt dan alleen nog gebruikt voor de cruise- en pleziervaart. Vorig jaar meerden we er al af met ms Rotterdam van de Holland America Line en kregen de passagiers de mogelijkheid om het mooie Mucat van dichtbij te bekijken.

Het opvallende Mutrah Fort betond oorspronkelijk uit twee 16e-eeuwse torens en werd in de 17e eeuw versterkt met een muur naar Omaans ontwerp. Dit is een beeld dat mij is bijgebleven maar verder is de stad uitgebreid met een dicht wegennet, dat veel wegheeft van de freeways in Los Angeles. In 1976 was er een nieuw vliegveld buiten de stad in gebruik genomen en het oude vliegveld, een twee km. lange brede baan in het centrum van de stad werd gebruikt als verbindingsweg, waar iedereen links/rechts van hot naar her scheurde.

Tijdens een kort verblijf in Sohar was ik daar al snel klaar met mijn werkzaamheden in de haven. Sohar gaat er prat op de thuishaven van Sindbad de Zeeman te zijn, de mythologische hoofdfiguur uit de Arabische vertellingen van duizend-en-een-nacht. Deze moedige zeeman reisde naar verschillende werelddelen en vocht tegen monsters en de gevaren van de zee. In het stadsdeel langs de kust bevinden zich het oude fort (tevens museum), de Sultan Qabuus Moskee en de soek. Ik was er op zondag, maar helaas was er vanwege de Ramadan weinig te beleven en het museumfort wegens restauratie gesloten. De enige activiteit die er plaats vond, waren een paar jongetjes die de WK voetbal aan het spelen waren.

Teruggekomen in Muscat logeerde ik in het oudste hotel van de stad: het Mutrah hotel. Een prima hotel, waarvan mijn oud-collega Tjeu Fransen zich weet te herinneren dat hij daar in 1976 tijdens het transport van de boilers voor de eerste waterontziltingsinstallatie in Muscat logeerde. Dit hotel ligt echter in het business district en was daardoor geen geschikt uitgangspunt voor mijn vakantieweek. Er werd in dit hotel wel voortreffelijk gekookt, pas na 19.00 uur natuurlijk als er weer mocht worden gegeten. De Islamieten vieren de Ramadan een maand lang en dan mogen ze van zonsopgang tot zonsondergang niet eten, drinken en roken. In Pakistan zijn er al stokslagen uitgedeeld aan mensen die werden betrapt. Een uitzondering wordt gemaakt voor babies en kleine kinderen. Zo zag ik op de lichthaven een gesluierde moeder overdag haar kind te drinken geven.

Vlakbij het hotel lag min of meer verscholen een Islamitische begraafplaats. Ik wist niet beter dan dat er op deze begraafplaatsen geen graafstenen geplaatst, maar hier dus wel. Misschien was het wel een begraafplaats van een andere religieuze richting: Oman is zeer tolerant op dit gebied in tegenstelling tot bijvoorbeeld Saudi Arabie, waar geen andere godsdienst dan de Islam wordt getolereerd.

Met temperaturen van dik boven de 40 graden Celsius in het drukke stadscentrum, verhuisde ik de volgende dag naar het Beach Bay hotel buiten te stad, dat op loopafstand van het strand lag. Een verademing en hier heb ik tot het einde van de week gelogeerd. Het strand aan de Omanzee was schoon en paradijselijk. Met schaduw gevende prieeltjes met uitzicht op de zee en ruisende palmbomen.

Naast het Beach Bay hotel ligt het sjieke Hyatt Regency hotel waar ik een paar keer heb mogen dineren. Al was het alleen maar om het gezegde van mijn moeder zaliger in ere te houden en niet precies wist wat ik voor de kost deed: 'Mijn zoon komt in de beste hotels!'




 Gerelateerd  
  • Meer door.. Aad
  • Meer van.. Nieuws

  •  Artikel opties  
  • Email artikel
  • Afdrukversie artikel