Diensten  
Home
Lezingen en presentaties
Namebranding
Teksten
Filmproducties
Public relations
Media exposure
Advertenties
Websites

 Bedrijfsinformatie  
Algemeen
Contact
Routebeschrijving
Nieuws

 Collecties  
Modelbouw
Barbies
Camera's
Route 66
Mammoetologie

 Faciliteiten  
Linken
Kalender
Peilingen
Statistieken


 Reis met hindernissen   
In de serie Mammoetologie voor het 50-jarig jubileum in 2021 een nieuwe aflevering uit mijn rijke PR-leven.
Naast de “supertransporten” die makkelijk in de publiciteit te krijgen waren zoals bijvoorbeeld het Red Dog project, was Mammoet vroeger ook groot in het kleinere werk. Bijvoorbeeld in bijzonder transport over de weg en ferrytrailer vervoer, nu zelfstandig als Mammoet Road Cargo en Mammoet Ferry Transport. Om deze activiteiten PR-matig goed te ondersteunen, was een heel andere aanpak nodig. De Kanaaltunnel was in de jaren tachtig net opgeleverd en Mammoet Ferry Transport voerde een van de eerste begeleide transporten door de Kanaaltunnel uit.

Iemand van PR afdeling van Koninklijke Nedlloyd ging mee om een verhaal te maken en ik was er voor de fotografie. Op een zonnige woensdagochtend ontmoetten we de chauffeurs van de trailercombinaties bij het kantoor in de Europoort. Omdat we met eigen auto naar Frankrijk gingen moesten we duidelijke afspreken waar we elkaar zouden ontmoeten. Het gebruik van de mobiele telefoon was nog niet algemeen ingevoerd.

De Nedlloyd man was van het Bourgondische type en liefhebber van uitgebreid lunchen. Toen wij dan ook pas een uur of half drie aan de Belgisch-Franse grens stonden, waren er geen rode Ferry trailers meer te bekennen. Bij navraag bleek dat ze allang waren gepasseerd. Full speed naar de Kanaaltunnel, waar ze bij de toevoerroute naar het laademplacement stonden te wachten. Ik kon net nog wat plaatjes maken van de trailers tijdens het oprijden op de vrachttrein, die ons door de tunnel naar Engeland zou brengen.

Bij de paspoortcontrole bleek mijn paspoort onvindbaar. Omdat Engeland lid is van de EU dacht ik dat dit niet erg zou zijn, maar de Engelse douane dacht daar toch anders over. De chauffeurs zaten al prinsheerlijk in de trein in afwachting van het vertrek, terwijl ik de douane en de ingeschakelde beveiliging van de Eurotunnel probeerde te overtuigen van mijn goede bedoelingen. Ik mocht eens een asielzoeker kunnen zijn uit het kamp bij het nabijgelegen Sangatte (toen al!). Na het doorzoeken van mijn bagage en de kofferruimte van de auto kreeg ik uiteindelijk toestemming om door te reizen. Onder de meewarige blikken van de truckchauffeurs toverde ik in de trein alsnog mijn paspoort uit de cameratas.

In een half uur waren we aan de andere kant. De Nedlloydman reed vervolgens in de eerste truck mee en ging ik met de tweede chauffeur mee. Mijn weekend tas liet ik in mijn auto op het parkeerterrein bij de tunnel. Eenmaal in het drukke verkeer raakten de chauffeurs elkaar al gauw kwijt en het enige wat ik toen bij mij had was mijn camera, geen geld of paspoort. De ferry trailer met de Nedlloydman was in rook opgegaan en we hadden geen rendez-vous punt afgesproken. De chauffeur bekeek het van de zonnige kant en zei dat ik kon overnachten in de trekker. Mij leek dat idee minder, vooral omdat we de volgende dag nog een heel programma moesten afwerken met bezoeken aan de Eutotunnel- en Ferry-autoriteiten.

De zoektocht duurde uren en plotseling kwamen we elkaar in tegengestelde richting op de Motorway tegen. Even zwaaiden we naar elkaar en toen zaten we weer in dezelfde uitzichtloze situatie. Mijn chauffeur kreeg echter een goede ingeving en reed naar het dichtstbijzijnde Routier restaurant. De andere chauffeur stond daar al en dat was een hele opluchting. Ik vrees dat deze chauffeurs geen goede indruk van mij hebben overgehouden, maar was het een ervaring die later voor mijn eigen bedrijf Proteus goed van pas kwam.




 Gerelateerd  
  • Meer door.. Aad
  • Meer van.. Mammoetologie

  •  Artikel opties  
  • Email artikel
  • Afdrukversie artikel