Kampai!

06 april 2018

Bijdrage van: Aad

Op het gevaar af beticht te worden dat ik in mijn ruim 25-jarig Mammoet dienstverband de ene slemppartij na de andere meemaakte, vertel ik u toch dit verhaal. Na mijn bezoek aan Dalian in China, beschreven in het voorgaande artikel, ging ik aansluitend naar Yokohama in Japan waar Mammoet Shipping volautomatische autopersen voor de VS moest laden. Na de belading werd de bemanning van het schip uitgenodigd voor een etentje in het centrum van Yokohama. Dat werd gehouden in een traditioneel Japans restaurant, waar de bediening door lieftallige Geisha’s werd verzorgd. Het Mammoet gezelschap bestond uit zo’n veertien personen en iedereen had zijn persoonlijke Geisha toegewezen gekregen. Da's pas service op zijn Japans!


Heel prettig deze persoonlijke bediening, waarbij alles netjes voor je werd klaargezet en ingeschonken. De geisha’s onderhielden de gasten met Japanse vertellingen en na de zoveelste sake ging je dat steeds beter begrijpen. Enige nadeel was de lage tafel die zo’n 30 cm. hoog was. Voor mij, nog jong en onbezonnen, was dit nog wel te doen, maar de kapitein die naast mij zat, had al gauw zijn lange benen onder de tafel geschoven. Een zucht van verlichting ontsnapte hem en dat zijn voeten nu aan de andere kant van de tafel zichtbaar waren, deerde hem niet. Bij het binnentreden van het restaurant hadden wij onze schoenen al uitgedaan en schuifelend als een stelletje pinguďns schoven we bij de tafel aan.


Aan het einde van de maaltijd verontschuldigde ik mij en stond op om op de nu wel erg gladde vloer richting toiletten te gaan. Mijn prive geisha dribbelde achter mij aan, maar bleef gelukkig buiten het toilet wachten. Na het handen wassen werd mij keurig om de hoek een schone handdoek aangereikt en vervolgens dribbelde ze weer achter mij aan terug naar de tafel. Afsluiting van deze avond was in een gezellige bar Japanse stijl die door deze Mama-San werd gerund. We nuttigden daar nog meer sake’s vergezeld door evenveel Kampai’s met als resultaat dat Mamma-San, die dapper met ons meedronk, aan het einde van de avond zachtjes vanuit haar hurkzit met een diepe zucht op de vloer zakte.


Later op die avond zijn we nog terecht gekomen in een Karaoke nachtclub, waar ik nog een niet onverdienstelijke 'I did it my way' te berde bracht. En zo kwamen we na een genoeglijke avond weer terecht op het schip, waarmee we 'at day break' naar de volgende Japanse haven vertrokken.

0 reacties



http://www.proteusproducties.nl/article.php?story=20180406113544585